به سردی لبخند غروب...

عشق ، يعني لذت بردن از خوشبختي ديگران

عشق چیست ؟
ساعت ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۱٩   کلمات کلیدی: عمومی ،دل نوشته ها ،شعر و قطعه ادبی ،مقالات

عشق آن حس ماورایی برای این انسان خاکی است تا از زشتی نیست به آغوش زیبایی حقیقت  دیگر خواهی دست یابد . عشق عطر دل انگیز ماندگار بهشتی است که بر زمینیان هدیه شده تا برای یک زندگی جاودانه ، عاشقانه یکدیگر را دوست بدارند .
چگونه می توان برای عشق رنگی قائل شد ؟! چگونه می وتوان عشق را وصف کرد ؟! وقتی انسان به اوج بیرنگی و شفافیت رسید به تماشای عشق خواهد نشست . وقتی انسان به معنای واقعی عاشق شد می تواند عشق را وصف کند اما نه به بیان و در قالب کلمات . عشق شیوا ترین پیام خداوند است برای بندگان خود تا ما بدانیم که او عاشق تمام خلایق خویش است . عشق مثل رعد و برق ابر هاست که وقتی به هم می رسند نوری قوی از آن متساطع و غرشی مهیب از آن صادر می شود اما باید چون ابر های بهاری تو را دیدن بگید تا موجب برکت در حجت باشد وگرنه عقیم و فانی خواهد بود .
بر این باورم هرکسی عاشق خدا نیست هرگز نمی تواند عاشق کسی شود عشق به طعم خیر خواهی مطلق است عشق به نرمی لطافت و در کمال صداقت و ملاحت است. پس باید عاشق بود . عاشق در کمال زیبایی و مهربانی همه چیز و کس را دوست می دارد. و اگر این گونه نبود باید بداند که این حسی که بر او غالب شده نه عشق بلکه هوسی است که زمان زشتی آن را عیان خواهد نمود .  

 

عشق چگونه و چه ویژگیهایی دارد .؟

عشق یک حس روحی است که در ابعاد مختلف جسمی و نظری نیز تاثیر

گذارده و تمام زمین و گرایشات محض را تحت تاثیر قرار می دهد . عشق

معمولاً با حالتی از اضطراب و هیجانی شیرین همراه است که فعالیت

های هورمون های درونی و غدد مغزی را تحت تاثیر قرار می دهد .

 

عشق به خدای مهربان چیست ؟

خداوند سر منشا عشق است و عشق ورزیدن به او ادای حق امانت به

صاحب آن است عشق شیرین ترین و عمیق ترین احساس انسان است

که باید به والاترین و مقدس ترین موجودیت هستی یعنی خداوند هدیه

شود. عشق بیکرانه است و این نشانه ای است بر اینکه عشق در

شایسته ترین شکل از آن خدا و برای خداست . وقتی هر انسانی عاشق

خداوند می شود تمامی ابعاد انسانی و الهی می تواند در او جلوه گردد و

متبلور شود.

از ایزد عشق به خدای مهربان که هدف نهایی و غایی تمام ادیان الهی 

یش بوده نقطه و قله تعالی انسان در این دنیا برای جستن  به سوی

نهایت سعادتمندیدر عرصه جاودانگی است .

 

عشق احساسی چیست؟

عشق بیشترین نیروی خود را به قلب و احساسات انسان متمرکز می

کند .عشق احساسی به عشقی می گویند که بر طبق یک خلا روحی و

عاطفی و یا تجسس برای یافتن یک هامن امن و عمیق عاطفی در دیگری

بروز می کند عشق احساسی چون بر اساس چوشش های شدید

احساسی و لحظه ای صورت می گیرد معمولاً دچار اشتباه و لغزش

نیست می شود.

عشق احساسی باید بر اساس یک عقل سلیم و با تدبیر قرار گیرد تا مانع

از تباهی و گمراهی مشخص شود.

 

عشق چه رنگی دارد.؟

هیچ چیزی را نمی توان به عشق تشبیه کرد عشق برای هر کس با رنگی

معنا پیدا می کند ولی واقعیت این است که زیباترین رنگ عشق بی رنگی

و صداقت است عشق تنها با این رنگ هستی و زندگی می یابد و هستی

و زندگی می بخشد عشق انسان را بی قرار می کند تا از تمامی رنگها و

وابستگی ها به سوی خود که نهایت رهایی است سوق دهد هر عشقی

که انسان را به سوی وابستگی و دلبستگی ها سوق دهد دارای رنگی

است سرانجام رنگ خواهد باخت و ماهیت پوچ خود را بر ملا خواهد دید اما

عشقی که چون آب ، زلال و بی رنگ است زندگی می بخشد تا شخص را

به سوی زیباترین و اصیل ترین شکل انسانی رهنمون باشد.

 

عشق را چگونه می توان پایدار کرد؟

عشق واقعی پایدار است . ناپایداری عشق به خاطر هوس های ناپایداری

است که در وجود انسان ها رخنه می کند اگر عشق بر اساس دوست

داشتنی که ریشه در معیارهای انسانی و وجدانی دارد بنا گردد هرگز

لرزان و ویران نخواهد شدو عشق به خاطر زندگی طلوع کند دیگر غروبی

نخواهد شناخت وقتی عشق به خاطر خود او باشد حرمتش هرگز نخواهد

شکست.


 

عشق را چگونه می توان از رنگ باختن و نا پاکی دور ساخت و آن را

همچنان در هاله ای از ازیبایی و کرمت جاودانه ساخت؟

اگر طلای خالص را بشکافیم ، ذوب کنیم ، بشکنیم و یا ... تمام عمر و

ظاهر و ارزش همگی از جنس طلاست . و اگر عشق هم خالص باشد

تمام ظاهر و باطنش یکی خواهد بود و آنگاه رنگی نخواهد بود که ببازد .

رنگ خلوص تنها حالتی است که عشق را از نابودی بازخواهد داشت .

خلوص همان راه رسیدن به نهایت طهارت و پاکی و عشق است . عشق

هیچ نسخییت و شباهتی به گناه و زشتی ندارد . هر به ظاهر عشقی که

آلوده گناه و ناپاکی می شود عشق نیست و بدین گونه عشق در هاله ای

از زیبایی و کرامت جاودانه عطری ابدی خواهد یافت .

(نویسنده؛ خودم)