به سردی لبخند غروب...

عشق ، يعني لذت بردن از خوشبختي ديگران

امتداد شب
ساعت ۱:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۱٩   کلمات کلیدی: عمومی ،دل نوشته ها ،شعر و قطعه ادبی

دو باره ایستاده ام در امتداد شب

 

دوباره بر سر هزار راه پیشرو

    شکست های با دلیل

    نشیب های بی فراز و چاه های مثل راه

همه نهیب می زنند٬ 

  کجا مرو بایست؟!

   به هر راهی که پا نهی به انتظار تو نشسته ایم

 چه حس سرد و ساکت و غریب و مبهمی 

   رسوخ کرده در تنم

ولی هنوز هم مرا رها نکرده ایی٬

   به شوق هر چه سالک هست    

     به یاد هر که رهرو است

دوباره انتخاب میکنم

  رهی که صد هزار بار رفته ام                         

  شکسته ام ٬ بریده ام ٬به انتها رسیده ام             

     و خویش را دوباره دیده ام ٬   

چونان هزار بار پیش از این

                      دوباره ایستاده ام در امتدادشب

 

 

  (نویسنده ؛خودم)