به سردی لبخند غروب...

عشق ، يعني لذت بردن از خوشبختي ديگران

خدا را دوست دارم
ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/٢۱   کلمات کلیدی: دینی و مذهبی ،عمومی ،فلسفه ،دل نوشته ها

خدا را دوست دارم چون.. اصولا نمی تون خدا را دوست

نداشت و این دوست داشتن یک طرفی نیست بلکه دو

طرفی است چنانکه ما خدا را دوست داریم هزاران برابر

خدا ما را دوست دارد . من خدا دوست دارم چون ما فقیر

محض و محتاج تا ابد به خداوند متعالی هستیم چگونه می

شود خدا را دوست نداشت در حالی اگر لحظه ای ما را به

خودمان واگذارد گمراه می شویم . در ادعیه می خوانیم

که" الهی لا تکلنی الی نفسی طرفه عین ابدا" خدایا لحظه

ای ما را به خودمان وامگذار . این دعا را بسیاری از عالمان

وارسته و راه پیمودگان طریق عرفان توصیه می کنند. اینکه

می فرماید اگر لحظه ای ما را به خودمان واگذاری گمراه

می شویم ، یک معنی ظاهری دارد و یک معنی

باطنی.معنی ظاهری این است که اگر لطف و عنایت خود

را از ما دریغ فرمایی ما از راه راست گمراه خواهیم شد و

به راه شیاطین خواهیم پیوست و این برای ما شکستی

بس عظیم می باشد.

 

معنی باطنی این است که خدایا اگر یک لحظه ما را به خودمان

واگذاری ما از صحنه هستی محو خواهیم شد... زیرا که وجود

ناقص ما متصل به وجود اقدس و ذات واجب الهی می بالشد .

اینکه فلاسفه ذات تبارک و تعالی را ذات واجب الوجود نام می برند

بدین جهت است که وجود او نیاز به موجد و ایجاد کننده نیست

بلکه او عین وجود است و این ما "ممکن الوجود" هستیم که در

بقاء حیات خود نیاز به واجب الوجود داریم . پس با این اوصاف آیا

می شود خدا را دوست نداشت.